"Czy miłujesz Mnie?" - o trzech ślubach zakonnych
2010-09-17 | S. Tymoteusza Polach
S. Tymoteusza Polach
„Czy miłujesz mnie” - trzy śluby należą do języka miłości przyjętego przez niektórych po to, by na pytanie, którego sami nie wymyślimy, dawać stopniowo, codziennie ponawianą, osobistą odpowiedź. (Boespflug OP)
Bóg przychodzi do nas oddaje się i powierza się nam, dlatego jak pisze my też ośmielamy się oddawać Bogu. o. Timothy Radcliffe OP zapytany o sens ślubów dziś – we współczesnym świecie odpowiedział: „Myślę, że jest rzeczą trudna, ale właśnie dlatego to jest ważne.
Kilka myśli o dominikańskiej duchowości
2010-02-23 | administrator
Duchowość dominikańska jest jedną z wielu dróg duchowości inspirowanych w ciągu wieków tajemnicą Ewangelii. Jest to droga, którą św. Dominik, zwany „mężem ewangelicznym”, wskazał swoim duchowym synom i córkom. Tą drogą od ośmiu wieków podąża dominikański zakon – porównany do „łodzi”, która, według słów Boga zapisanych w „Dialogu” św. Katarzyny ze Sieny, jest „bardzo przestronna” i „ogromnie radosna”, tak by „zarówno doskonali, jak i niedoskonali czuli się dobrze na tej łodzi”. Sama św. Katarzyna przyznaje, że jest to droga prawdziwie „szeroka i radosna”.
U podstaw dominikańskiej duchowości leży życie braterskie i siostrzane, modlitwa, umiłowanie prawdy, zamiłowanie do studium, duch wolności i zaufania, z którym wiąże się dominikańska demokracja. Wszystkie te komponenty w ostatecznym rozrachunku są skierowane ku służbie bliźnim. Służba ta jest istotnym celem zakonu, który został założony, jak słyszymy w „Dialogu”, dla zbawienia dusz „przez światło wiedzy”. Dobitnie wyraża to łac. zwrot, który od XIII wieku stał się niemal dominikańskim mottem: „contemplata aliis tradere” (przekazywać innym owoce kontemplacji).
Listy o. Timothy Radcliffe'a OP
2010-02-25 | administrator
List do Braci i Sióstr w trakcie formacji początkowej
Drodzy bracia i siostry w świętym Dominiku,
jesteście darem Boga dla Zakonu, a my przyjmując ten dar oddajemy cześć Stwórcy. Musimy to czynić poprzez danie Wam formacji najlepszej z możliwych. Od tego zależy przyszłość Zakonu i dlatego też w trakcie każdej Kapituły Generalnej Zakonu tyle czasu poświęca się dyskusji na temat formacji. W ciągu ostatnich kilku lat Zakon przygotował doskonałe dokumenty na temat formacji, tak, więc zamiast pisać długi list na ten temat i powtarzać to, co zostało już powiedziane, postano wiłem, że lepiej będzie zebrać te dokumenty tak, abyście wraz z Waszymi magistrami mogli je łatwo przestudiować. Jednakże chciałbym skierować bezpośrednio do Was, bracia i siostry, które jesteście na początku Waszej dominikańskiej drogi, kilka słów wiedząc, że niektórzy z Waszych magistrów mogą patrzeć Wam przez ramię Będę mówił w kategoriach formacji braci, jako że o niej wiem więcej. Mam nadzieję, że będzie się to również odnosić do doświadczeń naszych sióstr.
Konstytucje
2010-09-06 | administrator
Zgromadzenia zakonne charakteryzują się pewnym stałym sposobem życia. Należący do nich siostry lub bracia – naśladują Jezusa; jednak każda wspólnota wybiera z działalności Pana jakiś rys, który uważa dla siebie za wiodący. Układa swoisty komentarz do Ewangelii, określający zasady codziennego wcielania jej w życie. Normy, ustalone przez konkretne zgromadzenie (lub założyciela), zostają zapisane i przedstawione władzom kościelnym (Kongregacji Instytutów Życia Konsekrowanego lub biskupowi ordynariuszowi domu głównego). Zatwierdzone konstytucje stanowią bezpieczny przewodnik w życiu poświęconym Bogu i podejmowanych posługach.
Poniżej podajemy fragmenty Konstytucji i Dyrektorium Zgromadzenia Sióstr Dominikanek Misjonarek Jezusa i Maryi. Po odnowieniu ich zgodnie z zaleceniami Soboru Watykańskiego II zostały ponownie zatwierdzone w 1988 r. przez Metropolitę Gnieźnieńskiego i Warszawskiego Kard. Józefa Glempa.
Reguła św. Augustyna
2009-11-07 | administrator
Sobór Lateraneński IV w 1215 r. podjął decyzję, że nowo powstające zakony (a był to czas dynamicznego tworzenia się różnych pobożnych grup, bractw, wspólnot) mogą być zatwierdzone tylko pod warunkiem, że nie będą układały nowych reguł lecz przyjmą jedną z dotychczas istniejących. Św. Dominik wybrał dla swojego Zakonu regułę św. Augustyna. Była ona dość krótka, ogólna, dawała możliwości praktycznych uściśleń. Ale najważniejsze, że nawiązywała do ideału życia wspólnego pierwszych chrześcijan, opisanego w Dziejach Apostolskich. Św. Dominik pragnął, aby głoszenie Ewangelii w jego czasach przynosiło takie owoce, jak przepowiadanie Apostołów, dlatego obrał dla Zakonu Kaznodziejskiego ich sposób życia. Skorzystał z zasad wypróbowanych wcześniej we wspólnotach zakładanych przez św. Augustyna.
Tekst Reguły:
I. Przede wszystkim, Siostry najmilsze, należy miłować Boga. Następnie bliźniego. Na pierwszym miejscu postawiono nam bowiem te dwa przykazania. Wam zaś, żyjącym w klasztorze, to jeszcze należy zachowywać: